Nareszcie nadszedł czas na rower, w związku z małym aczkolwiek ważnym wydarzeniem mogłam nareszcie oddychać pełną piersią. Znajomi wiedzą o co chodzi :) I tak niepostrzeżenie - przejechało się nam z mężem niespełna 38 km. Dużo jak na skostnienie po zimie. Przy okazji byliśmy na mszy w Nakle. Jak tam pięknie kwitła magnolia, cudnie. Po drodze napotkałam zawilce przy leśnej drodze prowadzącej z Utraty do Krośnicy, nie mam pojęcia czy chronione, ale w każdym bądź razie jestem zachłanna na oznaki wiosennego przebudzenia.
          Skąd u mnie tyle radości? Ano wiosna, wiosna i obecność pojawienia się jednego takiego szczególnego miejsca na naszej mapie rowerowej - w Ligocie Czamborowej. Ale o tym kiedy indziej, nie ma sensu pisać za dużo, jak można planować kolejne wycieczki.